Sınırları kolay yoldan aşmaktan bahsediyorum. Her zaman özlemini çektiğimiz bir ütopyanın saniyelik yolculuğundan, geçmişi ve gereksizliği bir anda yok etmekten. İnsanların saçma sorularına karşı muhatap olmama hakkından, omuzları çökerten tüm ağırlığı bir anda hafifletmekten, yadırganamaz, yargılanamaz olmaktan bahsediyorum. Özgürlüğün tek yolundan..

Batan ömrün lafları bunlar.. nice intiharlara sebep, Nietzsche yazarlar gördüm, başkalarının boğulmasını can simidi yapmış kendine. Ve nice yalanlar gördüm suskunluğumda jilet atmış tenime..

Gözbebeğini emziren bir kadın oturuyor vapurda. “Affedersiniz, boş mu?” diye soruyorum. “Boş ama ikinizi birden emziremem” deyip bakışını denize atıyor.. rengi kararmış bir martı kapıyor, uçuyor, uçuyoruz.. biz yine hayatı suçluyoruz!

Hayata kafa tutarız gençliğimizde. Büyüdükçe tuttuğumuz organın yerle arasındaki mesafe daralır. Battıkça batarız, ömür azalır. Bir bebeğin fitille tanışmasıdır hayat. Ve bu tanışıklık rutin gel gitlerle ölünceye kadar devam eder. Fitille başlayıp, pamukla son bulan bir tıkanıklıktır yaşam. Barkodu olmayan kefenlere sarılırız en koyu aşklara nazire yaparcasına, jelatinlenmiş kaçak et gibi gizleniriz toprağa.

Gökyüzündeki  son ay görüntüsünü hafızama kazıyıp gözlerimi kapatıyorum. Ocakbaşı Cenin Restorant’ta bir akşam üstündeyiz.  Kısık sesli klezmer eşliğinde yudumluyoruz kahvelerimizi. “Bu rakı şişesinin dibini ölçerken pi'yi üç mü alıyoruz, yoksa alkolden öç mü alıyoruz sütlü kahve içerek?”. Yan masada, henüz yaşını gösterirken tek el kullanması yeterli olan minik kızıyla oturan, dişine bulaşan ruj nedeniyle seksapel devalüasyon gözlemlediğim kadın konuşuyordu; “yemeğinle oynama kızım.. bu kızı anlayamıyorum.. her seferinde ceninin kirpiklerinden papatya falı bakıyor.. çek elini dedim sana..". Kahvelerimizi bitirip çıkıyoruz, bir basamak ve bir basamak daha. “Bu benim mezarım değil!” “Nerden anladın?” “Dün akşam çiğnediğim solucanı kefene yapıştırmıştım” Uyanıyorum. Hiv virüsü taşıyan bir kadının vücuduna jiletle resim yapması ve kanayan bedenini denize bırakması gibi anlamsız deşarjlara gebe ruyalarım..